Ik heb net tijdens onze vakantie aan de zuidkust van Bretagne het boek van Raymond Spanjar (Hyves) gelezen: Van 3 naar 10.000.000 vrienden. Ik kan het iedere ondernemer aanraden, maar lees het niet als je leeft van businessplannen en vastomlijnde strategieën. Dan ga je niet blij worden van het lezen van dit boek.
Iedere startende ondernemer krijgt het advies om vooral een gedegen ondernemersplan en dito marketingplan te schrijven. En natuurlijk is dat goed, want het dwingt je je ideeën op een rijtje te zetten, hoe je de markt gaat bewerken, hoe je klanten gaat vinden, hoe je aan geld moet komen en ga zo nog maar even door.
Maar als éénpitter ben ik er niet aan begonnen. Ik kan welgeteld drie dingen: schrijven, fotograferen en schrijven en fotograferen. Dat zijn mijn drie ‘unique selling points’. Daar ga ik toch geen uitgebreid ondernemingsplan voor schrijven?
In 2007 heb ik mij op aanraden van een goede vriendin, zelf ondernemer, ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Dit naast mijn baan als journalist voor een gerenommeerd vaknieuwsblad in de verzekeringsbranche, een uitgave van Kluwer. Ik wilde vooral mijn fotografie-activiteiten verder uitbreiden. Had natuurlijk niet voor niets mijn papiertje aan de fotovakschool in Amsterdam behaald. Gaandeweg werd ik echter niet alleen benaderd voor mijn fotografische kwaliteiten, maar bleken ook mijn schrijverskwaliteiten en vooral de combinatie, voor opdrachtgevers heel aantrekkelijk. Dit alles uiteraard zonder gedegen voorbereiding in de vorm van een ondernemers- of marketingplan. Ik deed en doe nog altijd gewoon ‘mijn ding’.
In het voorjaar van 2009 had ik het zo druk, naast mijn baan in loondienst, dat er knopen doorgehakt moeten worden. Ik was al vier uur minder gaan werken bij Kluwer, maar die vulde ik zo weer op met nog meer uren in het eigen bedrijf. Na een goed gesprek thuis, hakte ik de knoop door: ik word zelfstandig ondernemer. In mei ging ik om de tafel zitten met mijn hoofdredacteur en vertelde hem dat ik de zekerheid en de goedbetaalde baan bij Kluwer inruilde voor het onzekere bestaan van het zelfstandig ondernemerschap. Hij heeft dit moment zien aankomen, maar mij desondanks altijd gesteund in mijn plannen. Dat waardeer ik nog altijd zeer. Per 1 januari 2010 was het zo ver: zonder ondernemings- en marketingplan ben ik gestart. En nog altijd heb ik geen seconde spijt. Ik hou wel van ondernemen door learning by doing. Ik wil mijn kleine bedrijfje niet vergelijken met hyves, maar ik herken de mentaliteit: komt tijd, komt raad. Laat je leiden door je gevoel en natuurlijk gaat het weleens fout, maar dat mag, sterker nog is zelfs goed. Alleen dan leer je!
